Kansengelijkheid en pedagogisch partnerschap.
Ouders en leerkrachten zijn beide pedagogen, maar werken vanuit een ander soort relatie. De liefde van ouders waarin kinderen positief groeien en de expertise van de professional kunnen elkaar versterken.
Ouders en school hebben een gemeenschappelijk doel, nl. de kinderen tot weerbare en verantwoordelijke burgers te maken. Door heel bewust overeenstemming te bereiken gaan beide partijen ook elkaars rol en bijdrage beter waarderen. Daarmee versterken zij de leerontwikkeling van kinderen.
Wanneer ouders in langdurige armoede zich met veel moeite verbinden aan de samenleving, hoe verbinden zij zich dan aan de schoolcarriere van hun kind?
Welke extra inspanning kan de school leveren als ouders en kinderen zich in beperkende armoedesituaties bevinden?
Waar valt winst te behalen voor het onderwijs, juist nu zij te kampen hebben met zoveel werkdruk?
Welke mogelijkheden zijn er voor leerlingen om te leren budgetteren? Hoe leren kinderen het onderscheid in meerdere vormen van kapitaal en wat betekent dat voor de beeldvorming rondom armoede?
Onderwerpen die gezamenlijk verkend en uitgediept worden, afhankelijk van de wijze waarop de school zich inzet om passende kansen te creëren voor alle leerlingen.
De wijze waarop de bewindvoerder zijn of haar dienstverlening uitvoert, bepaalt de kwaliteit van de relatie tussen client en bewindvoerder.
In de praktijk zet deze financiële dienstverlening een zwaar stempel op het leven van de cliënten. Vragen die tijdens een workshop verkent worden:
Hoe werkt het door als bewindvoerder de portemonnee van anderen beheert? Wanneer dit voor langere tijd is, wat betekent dit voor het persoonlijk kapitaal van de cliënten?
Welke keuzes voor hun kinderen wegen zwaar? Is er vanwege de kinderen een extra zorgvuldige benadering nodig?Hoe stress-sensitief kan er gewerkt worden als de relatie dienstverlener – client financieel afgebakend is?
Worden signalen rondom opgroeien met ernstige tekorten doorgegeven aan overheden? Hebben bewindvoerders een meldplicht als een kind te weinig eten krijgt?
Het terugvinden van de menselijke maat geeft de financiële dienstverlening meer kwaliteit.
Wat draagt het initiatief op de langere termijn bij, is het ondersteunend voor kinderen? Welke rol kunnen ouders spelen in bij dit intiatief?
Vanuit welk perspectief wordt er naar armoede gekeken? Wat is respectvol, wat zet ouders in hun kracht, hoe worden zij geholpen om zelf mee te bouwen aan die hoopvollere toekomst voor hun kinderen. Zulke vragen stellen en met elkaar focus aanbrengen levert meerwaarde.
Met onze gedeelde visies en ervaringen maken we de gemeenschap sterker. Neem contact op en we gaan aan de slag.
